diyelim ki bir okuldaymışız. muhtelif konularda ve seviyelerde eğitim veren. bir gün kimya dersinde bir hususta tereddüt etmişim. şahitlerim de varmış. hızlı düşünüp olayı ört bas etmişim. ya da.. konudan çok rahatsız olmuşum ve okul yönetimine gidip beni kimyadan test etmelerini talep etmişim. hemen hazırlanmış. tam benim başarılı olursam bilgili olacağımı düşündüğüm seviyede. beni tatmin edecek levelı. şimdi sonraki seçim. talebimin ardında durup, hedefimi de unutmadan geceleri ders çalışmaya başlamışım. yorucu ve fedakarlık gerektiren bir süreç olmuş. sınava girmişim. geçmişim. kural şu, sınavı bir kes istersen, sen istemiş olsan bile, vazgeçemezsin. sınavı vermek zorundasın. çünkü artık sınavın varlığından haberdarsın ve kendini ölçme şansın olduğunu biliyorsun. bu bilgi hayata geçemezse seni kurt gibi yer. hayatını kaydırır. her neyse.. sınavı bir kez aldın mı başarılı olana kadar tekrarlanacak. aha! konu şu, yıllarca kaçınıp patinaj yaptıktan sonra şunu anlıyor kişi: ver kurtul! off.. okul diyorduk. burası okulsa.. ders çalışmak lazım. irade gösterip öğrenmeye ve sınıf atlamaya çalışmak lazım. başarmaya çalışmak lazım. evet böyle.